Ποτέ δεν με θυμάμαι να γράφω
παρά μονάχα να ουρλιάζω.
Ούρλιαζα…
Κι από την απόγνωση,
τον πόνο,
τα ανεξήγητα
κι ανερμήνευτα που συναντούσα.
Οι κραυγές μου γίνονταν γράμματα,
τα γράμματα λέξεις,
οι λέξεις στίχοι
κι στίχοι ποιήματα ή πεζά.
Γι΄ αυτό και δεν θεώρησα ποτέ
τον εαυτό μου ποιητή ή συγγραφέα,
παρά μονάχα βαρυποινίτη.
Που εκτίει την ποινή του στη γη
καταδικασμένος σε ισόβια κάθειρξη.
Υ.Γ. Από την ΄Εκσπερμάτιση 2 ΄που προετοιμάζεται....
Κυριακή, 6 Ιουνίου 2010
Ο ΒΑΡΥΠΟΙΝΙΤΗΣ
Ποτέ δεν με θυμάμαι να γράφω
παρά μονάχα να ουρλιάζω.
Ούρλιαζα…
Κι από την απόγνωση,
τον πόνο,
τα ανεξήγητα
κι ανερμήνευτα που συναντούσα.
Οι κραυγές μου γίνονταν γράμματα,
τα γράμματα λέξεις,
οι λέξεις στίχοι
κι στίχοι ποιήματα ή πεζά.
Γι΄ αυτό και δεν θεώρησα ποτέ
τον εαυτό μου ποιητή ή συγγραφέα,
παρά μονάχα βαρυποινίτη.
Που εκτίει την ποινή του στη γη
καταδικασμένος σε ισόβια κάθειρξη.
Υ.Γ. Από την ΄Εκσπερμάτιση 2 ΄που προετοιμάζεται....
Ετικέτες
ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)


0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου